Anne-Marie Klijn

Anne-Marie Klijn
Partner Boekel de Neree

Ik Versoepel en Versimpel

Herbestemmen kan gewoon snel. Pas de coördinatieprocedure toe met ontwerpomgevingsvergun-ning en ontwerpbestemmingsplan. Binnen een halfjaar hebt u een vergunning met bestemmingsplan. Daarna één keer beroep, dit duurt een halfjaar. De procedure duurt dus niet lang, voor zover iemand hem goed in de vingers heeft. Gemeenten maken echter nu al weer beleid over toepassing van deze procedure. Hij zou alleen gelden voor belangrijke vergunningen. De hond in de pot dus, voor deze versneller. Waarom eigenlijk? Geen idee. Laten we hier dus mee ophouden.

Net zoals bij een gewone ‘nieuwe bestemming’ zullen onderzoeken moeten worden aangeleverd, dat de nieuwe functie niet in strijd is met regels omtrent geluid, luchtkwaliteit, flora & fauna, etc. Bij een herbestemmingsonderzoek zou je eigenlijk alleen moeten onderzoeken wat nieuw of afwijkend is, ook al geldt de bestaande bestemming al tien jaar en zijn de onderzoeken ook al tien jaar oud. Maar dat is niet altijd wat de gemeente accepteert. Die zegt: ‘Ja, maar deze onderzoeken zijn al tien jaar oud en nu geldt er een andere regelgeving.’ Dit kost extra geld en tijd. Ook hier moeten we mee ophouden. Laten we daar afspraken over maken op nationaal niveau. Bij herbestemming alleen dat onderzoeken, waarin de afwijking ligt, en niets meer dan dat. Om herbestemming een impuls te geven zou gedacht kunnen worden aan het oprekken van de tijdelijke ontheffing van vijf naar tien jaar. Dit uiteraard om de financiering te vergemakkelijken met deze langere investeringshorizon. En, we zouden ook kunnen denken aan een algeheel soepeler regime. Voor wat betreft welstand geldt al een eenvoudigere toetsing. De rechtspraak bepaalt namelijk dat welstandsnormen voor tijdelijke bouwwerken minder streng mogen zijn. Zou dat dan niet voor het hele wettelijke regime kunnen gelden? En dan pas een beperking erop leggen wanneer het gaat om de veiligheid van mensen? Ook dit zou een besparing van tijd en geld inhouden. Vooruit met de geit. Laten we dit accorderen. Snel versoepelen en versimpelen.

Maar tegelijk vraag ik mij af: is dit nu allemaal duurzaam? Welke wereld laten we achter voor de volgende generatie als we alles maar versoepelen en versimpelen, of mogen we er echt van uitgaan dat na tien jaar de oude situatie wordt hersteld? Want dat is het uitgangspunt bij tijdelijke ontheffingen. Of ben ik dan zelf al versimpeld? Of zou het zo zijn dat in die tien jaar meer zicht komt op een definitieve bestemming, die dan soepel over de tijdelijke situatie kan worden neergelegd. Maar ja, wie weet wat we over tien jaar willen? Of ben ik dan weer niet soepel genoeg? Nee, waarschijnlijk niet. Er is dus eigenlijk maar één oplossing om nieuwe horizonten te verkennen. Let’s work around the system. We proberen het gewoon. Net zoals met de Crisis- en herstelwet. Weg met die calvinistische doemdenkers. We maken ons los, vanbuiten en vanbinnen. Let’s gym our soul. We bedenken gewoon een nieuw kader dat soepelheid en simpelheid omhelst: een nieuwe omgevingswet die daarin voorziet.

.

• 
  Rene Maat
• 
  Nicolien Vroonhoven-Kok
• 
  Henk Jagersma
• 
  Anne-Marie Klijn